Zapraszam do obejrzenia kilku wypowiedzi wideo odnoszących się między innymi do tego tematu.

Wypowiedź Tomasza Tomaszewskiego na łamach serwisu „Szeroki kadr” (linki poniżej):

• W poszukiwaniu stylu – część 1
• W poszukiwaniu stylu – część 2

O konieczności wypracowania własnego stylu z Pawłem Fabjańskim rozmawia Paweł Duma

Ps. Patrząc na swoje zdjęcia, to w zasadzie nie wiem, czy posiadają one jakiś styl. Chyba raczej nie. Może więc to nie dla mnie lub może samemu trudno to stwierdzić. A może ten styl przychodzi sam, tylko trochę później.

Poniżej informacja o konkursie:

Doceniasz piękno polskiej architektury? Lubisz robić zdjęcia? Ten konkurs jest dla Ciebie!

Portal PolishProperty.eu zaprasza wszystkich pasjonatów fotografii i architektury do wzięcia udziału w Ogólnopolskim Konkursie Fotograficznym pt. „Architektura Twojego miasta”. Konkurs odbędzie się w trzech kategoriach tematycznych:

Termin nadsyłania prac upływa 20.08.2012. Uroczyste ogłoszenie Laureatów i prezentacja zwycięskich fotografii odbędzie się podczas pokonkursowego Wernisażu pt. „Nasz Czas” dnia 06.09.2012 w centrum Wrocławia. Na zwycięzców czeka wiele atrakcyjnych nagród rzeczowych. Więcej szczegółów o Konkursie na stronie: polishproperty.eu/konkurs.

W szkołach Artystycznych ROE we Wrocławiu, Warszawie, Poznaniu i Katowicach organizowane są bezpłatne warsztaty artystyczne. Między innymi są to:

Portret studyjny – warsztaty fotograficzne
Wrocław – 18 maja, godz. 17:00
Poznań – 25 maja, godz. 16:00

Szczegóły na stronie www.szkolyartystyczne.roe.pl/node/618

Niedawno oglądałem świetny film dokumentujący działania grupy osób związanej z projektem Face2Face. Fotografowali oni twarze ludzi ze śmiesznym grymasem i później w postaci mniejszych i większych plakatów rozklejali je na ulicach Palestyny i Izraela. Projekt miał pokazać, że poszczególni ludzie ze zwaśnionych narodów to właściwie normalni ludzie i mogą wywoływać te same pozytywne reakcje po obu stronach granicy.

Film można obejrzeć na platformie ilpex.pl pod tytułem Twarze.

Strona projektu: face2faceproject.com.

Jaki jest świat? – Każdy widzi. Wystarczy włączyć „Wiadomości”, czy też inny serwis informacyjny i już widać jak wygląda najnowszy świat, co jest ważne i czym trzeba się emocjonować. Ale czy faktycznie tak on wygląda, czy takie są fakty?

A jak robisz zdjęcia, to jak wygląda Twój Świat na nich? Jest radosny, czy smutny, kolorowy, czy czarno-biały, nostalgiczny, czy pełen energii i ruchu?

Każdy człowiek jest inny, co innego go interesuje, zwraca uwagę na inne sprawy. Także fotografując i wybierając temat pokazujesz go przez pryzmat własnych doświadczeń, chwilowych upodobań i fascynacji.

Weźmy np. temat „Nad jeziorem”, który można przedstawić na wiele sposobów.

Pierwsze zdjęcie otwierające wpis pokazuje jego zaśmiecenie. Kolejne to odmienne podejścia do tego tematu, od zdjęć wprost pokazujących jezioro …

… przez akcję na nim …

… po bardziej abstrakcyjne ujęcie …

Jezioro, czy też dowolny inny temat można różnie zaprezentować i pokazać z różnych punktów widzenia. Nie ma w tym nic odkrywczego, ale skoro każde zdjęcie jest „skażone” jego twórcą, to czy istnieją jeszcze obiektywne zdjęcia? Obiektywne wiadomości?

Ps. Do tego wpisu zainspirowała mnie wypowiedź p. Tomasza Tomaszewskiego, którą udzielił w serwisie „Szeroki kadr” na temat stylu zdjęć, a w zasadzie początek wypowiedzi o fotografie amerykańskim Garrym Winograd, który robił zdjęcia, by zobaczyć jak wygląda świat sfotografowany.

Strona internetowa serii z informacją o godzinach nadawania.

Jako ciekawostkę można potraktować informację na wskazanej stronie, że premiera w PLANETE+ była 14 marca 2012r. Natomiast prezentowany zwiastun był na YouTube opublikowany już w 2010r. Wtedy też na kanale Planete był nadawany ten cykl. Widać wystarczy zmienić nazwę Planete na PLANETE+ i już można te same filmy puszczać jako premiery

Na co zwrócić uwagę przy ustalaniu odpowiednich parametrów ekspozycji? Jakie ustawić wartości przysłony, czasu migawki lub ISO? Wszystko to zależy …

… od tego, co fotografujesz, jakie chcesz uzyskać efekt i jak silnym oświetleniem dysponujesz.

Zacznijmy od tego, że z założenia ustawiasz na początku czułość ISO na niską wartość. W wielu aparatach jest to 100. Przy tej czułości zdjęcie ma najniższe szumy i pod tym względem najlepszą jakość.

Pierwsze pytanie, które musisz sobie zadać, to czy fotografowany obiekt jest w ruchu?

Jeśli TAK, to czy chcesz zamrozić ten ruch (wtedy wybierasz krótki czas migawki), czy raczej chcesz uchwycić poruszenie (wtedy dłuższy czas).

Dalej do wybranego czasu migawki dobierasz wartość przysłony. Jeśli okazuje się, że jest zbyt ciemno i nawet największy otwór przysłony nie gwarantuje wystarczającej ekspozycji wtedy masz dwa wyjścia. Pierwsze – podnieść ISO, drugie – dodać światła przez zastosowanie np. dodatkowej lampy błyskowej (jeśli to jest możliwe).

Jeśli na pierwsze pytanie odpowiedź jest NIE, to ustawiasz wartość przysłony w zależności od potrzebnej głębi ostrości. Jeśli potrzebujesz dużej np. przy zdjęciach krajobrazowych, czy w makrofotografii, ustawiasz np. f/16, f/22. Jeśli potrzebujesz małej np. w portrecie, ustawiasz f/2. Jeśli potrzebujesz maksymalnej ostrości, to ustawiasz taką wartość przysłony, przy której dany obiektyw jest najbardziej ostry np. f/5.6. f/8. Obiektyw jest najczęściej najbardziej ostry w połowie skali możliwych do ustawienia wartości przysłon.

Dalej dobierasz czas migawki. Jeśli np. ten czas wychodzi zbyt długi, to musisz zastosować statyw, podnieść ISO lub dodać światła.

Na początku pokazuję to w postaci uproszczonego schematu. Na pewno to nie wyczerpuje wszystkich możliwych wariantów, ale może być wskazówką dla początkujących fotografów, którzy chcą samodzielnie dobierać wartości ekspozycji. Mam nadzieję, że się przyda.

Zwiastun filmu

Cały film – cz. 1

Cz. 2

Wer. angielska

Koniecznie jeszcze zobacz krótki wywiad z autorem. Opowiada on w nim o kulisach powstawania filmu.

Strona internetowa filmu: film.barycz.pl

Zdjęcie podesłał mi Jacek (czytelnik bloga). Kryje się za nim dość nietypowa historia.
Jak myślisz, co to jest? Napisz proszę w komentarzu.

Można by podać wiele wspólnych cech w funkcjonowaniu ludzkiego oka i aparatu fotograficznego. Różnic też znajdzie się trochę Oko ma siatkówkę, na której rozmieszczone są receptory podobnie jak w matrycy światłoczułej aparatu fotograficznego. Rozmieszczenie ich jest jednak zupełnie inne.

Światłoczułe elementy na matrycy aparatu są rozmieszczone równomiernie na płaskiej powierzchni. Natomiast siatkówka ma kształt sfery. Składa się ona z więcej niż stu milionów światłoczułych końcówek nerwowych dwojakiego rodzaju. Z powodu swojego kształtu są one nazwane pręcikami i czopkami. Pręcików jest około 120 milionów, a czopków około 6 milionów. Pręciki są rozmieszczone na całej siatkówce, poza żółtą plamką, w centrum osi wzrokowej. Czopki skoncentrowane są właśnie w żółtej plamce (dołku środkowym) i występują dość rzadko w pozostałej części siatkówki. Za wysoką rozdzielczość naszego oka odpowiedzialne są czopki umiejscowione w żółtej plance. Jest ich tam około miliona i są połączone bezpośrednio z mózgiem.

Pręciki są wysoce światłoczułe i głównie odpowiedzialne za wykrywanie kształtu i ruchu. Nie mogą one jednak rozróżniać kolorów. Z drugiej strony czopki są mniej wrażliwe na światło, ale posiadają zdolność rozróżniania kolorów. Umożliwiają one nam również postrzeganie drobnych szczegółów.

Jeśli patrzysz w jeden punkt, to można przyjąć, że patrzysz ponad 100 milionami receptorów z czego największą rozdzielczość widzenia masz w miejscu, na które patrzysz. Im dalej od tego miejsca obraz traci na ostrości. Ponieważ jednak gałka oczna jest w ciągłym ruchu następuje skanowanie otoczenia i ostry obraz jest przez mózg sumowany. Dzięki temu masz wrażenie, że wszystko jest ostre. Można to porównać do zdjęć panoramicznych składanych z wielu ujęć robionych w różnych kierunkach.

Więcej na temat budowy oka znajdziesz na innej mojej stronie w artykule Budowa oka ludzkiego. Tam też podaję materiały źródłowe.

W poprzednim wpisie pokazałem zdjęcie pęcherzyków powietrza na jajku zanurzonym w barwniku. Tamto zdjęcie zostało zrobione dość dawno więc postanowiłem wykorzystać okazję i zrobić nowe. Oto efekty.


Zdjęcie podświetlone od spodu światłem z lampy błyskowej. Od góry była biała kartka papieru. Przekonwertowane do czerni i bieli.

Zdjęcie przy przysłonie f/16

Zdjęcie przy przysłonie f/4. To trochę podkolorowałem je w programie graficznym.

Wszystkie zdjęcia zrobiłem aparatem Canon EOS 50D z obiektywem makro 100mm. Oświetlenie z lampy błyskowej z nałożonym rozpraszaczem zwiększającym powierzchnię świecącą.

Życzę Ci zdrowych i pogodnych Świąt Wielkanocnych,
pachnących wiosną i przynoszących same radosne chwile.

Wspaniałych fotografii oraz pomysłów
na kolejne, przykuwające uwagę zdjęcia.

Przemysław Oziemblewski

Ps. Malowanie pisanek to świetna okazja do robienia zdjęć. Powyżej jajo zanurzone w szklance z barwnikiem. Charakterystyczne bąbelki powietrza powstały samoczynnie. Oświetlenie naturalne z okna plus pewnie dodatkowo odbite od czegoś. Już nie pamiętam, bo zdjęcie zrobione sześć lat temu. Aparat kompaktowy Minolta A200, czas migawki 1/80, przysłona f/3.5, ISO 100, ogniskowa 51mm (200 dla FF). W programie graficznym wzmocniłem kontrast. Zdjęcie to wykorzystałem kiedyś jako fotozagadkę.

Jeśli robisz zdjęcia portretowe w świetle zastanym, to w bardzo łatwy sposób możesz dodać im blasku. Czasami aż dziw bierze, że tak prosta technika potrafi tak wiele zmienić na zdjęciu.

Polega ona na wyzwoleniu wbudowanej lampy błyskowej przy jednoczesnym zredukowaniem jej siły błysku o minimum 2EV. Chodzi o to, by błysk z lampy pojawił się w oczach modelki, ale sam w sobie nie zakłócał światła zastanego lub robił to w niewielkim stopniu.

Górne zdjęcie zostało zrobione przy wymuszonym błysku lampy wbudowanej z redukcją 2EV dla siły błysku.

Dla porównania to samo zdjęcie w usuniętymi blikami światła w oczach za pomocą programu graficznego. Różnicę najlepiej widać na powiększonym zdjęciu (kliknij na nie).

I jeszcze jedno porównanie. Podobne ujęcie, ale zrobione bez błysku z lampy.

I zdjęcie poprzednie z dodanymi jasnymi pikselami w oku za pomocą programu graficznego.

Jeśli chcesz zrobić zdjęcie z dodatkowym błyskiem, to w aparatach Canon przełącz tryb zdjęć na A i ustaw korektę EV dla lampy błyskowej na minimum -2. Niektóre aparaty dają możliwość wprowadzenia większej korekty. Stosując lampę zewnętrzną możesz siłę błysku ustawić manualnie (zależnie od rodzaju lampy).

W aparatach marki Nikon, z tego co się orientuję, należy przejść na tryb M. Korektę ekspozycji również ustaw na minimum -2EV.

Ps. Bardzo dziękuję tancerce za pozowanie do zdjęć. Robiłem je na stoisku Sony w czasie XV Targów Sprzętu Fotograficznego, Filmowego w Łodzi. Podziękowania należą się również firmie Sony, że pomyślała o oświetleniu sceny dość silnym światłem ciągłym. Na tyle silnym, że zwiedzający targi mogli w miarę swobodnie fotografować bez wchodzenia w bardzo wysokie czułości ISO.

Byłem, zobaczyłem i zrobiłem zdjęcia. W minioną sobotę zakończyły się XV Targi Sprzętu Fotograficznego, Filmowego i Video. W tym roku zajęły całą nową halę. Poza stoiskami różnych firm można było wziąć udział w różnych wykładach, prezentacjach i warsztatach. Naprawdę super sprawa. Nauczyłem się trochę. Mam też materiał na kilka nowych wpisów na bloga.

Poniżej zamieszczam kilkanaście wybranych zdjęć z podanymi parametrami ekspozycji. Część zdjęć było robionych przy świetle zastanym, a część z lampą lub lampami błyskowymi.

Na targach najbardziej oblegani byli … modele, modelki, tancerze i tancerki. Prawie każdych chciał im zrobić zdjęcie. Przy odrobinie cierpliwości można było je zrobić nawet z bardzo bliska. Świetne miny strzelał pan na stoisku Canona, ale największe tłumy przyciągały chyba tancerki na stoisku Nikona.

Ale z tych całych targów najbardziej zaskoczyły mnie dwie osoby, które podeszły do mnie i powiedziały że czytają mojego bloga To dopiero miła niespodzianka.

Poniżej wybrane zdjęcia. Zapraszam do mini zabawy. Przejrzyj zdjęcia i w komentarzu podaj numer tego, na które najdłużej patrzyłeś/patrzyłaś. Które zdjęcie zwróciło Twoją największą uwagę. Nie chodzi tu o ocenę jakościową zdjęcia, ładne, brzydkie, udane lub nie, ale wskazanie takiego, które najdłużej oglądałeś.

Proszę, napisz teraz w komentarzu numer zdjęcia, na które najdłużej patrzyłeś/patrzyłaś.

Co zostało sfotografowane?
Poniżej odpowiedź i dodatkowe zdjęcia.

Dziękuję wszystkim uczestnikom za udział w zabawie. Odpowiedzi na to, co przedstawia zdjęcie były naprawdę różnorodne i bardzo pomysłowe. Osoby, które miały skojarzenia z kroplami wody miały rację. Jest to fotografia makro. Na zdjęciu jest duża kropla wody po środku i bardzo dużo drobnych kropelek dookoła. Znajdują się one na przeźroczystej płytce po obu jej stronach, z czego zdecydowana większość pod spodem. Zdjęcie robione z góry. Płytka leży poziomo wspierana na trzech niewidocznych na zdjęciu bolcach. Pod płytką jest jeszcze plastikowe, przeźroczyste naczynie z wodą, a całość jest podświetlana od spodu dużą powierzchnią świecącą (jej rolę spełniał świecący ekran tabletu). Na płytce duże krople wody powstały w wyniku spryskania płytki po obu jej stronach. Dzięki temu mamy zwisające krople od spodu i wodne soczewki na górze. Drobne kropelki powstały samoczynnie w wyniku odparowania wody z naczynia pod spodem. Patrząc na płytkę nieuzbrojonym okiem było wrażenie, że jest ona zaparowana, ale dzięki odpowiedniemu powiększeniu powstał dość odrealniony obraz. Do wykonania zdjęcia wykorzystałem odwrócony obiektyw.

Poniżej jeszcze kilka innych ujęć, również z dodatkowym oświetleniem błyskowym z boku.