To była spora niespodzianka. Znowu nad Polską można było zobaczyć zorzę polarną. Być może za jakiś czas jeszcze znowu się pojawi. Jak się o niej dowiedzieć? Gdzie sprawdzić i jak fotografować zorzę polarną? Zobacz w tym poradniku.

Zorza polarna nad Polską to zjawisko rzadkie, ale możliwe do uchwycenia. Było już kilka okazji. Ostatnio łapałem ją w nocy 19 stycznia 2026 roku. Była dobrze widoczna z całego kraju, oferując spektakularne widowisko. Czerwone smugi świetlne tańczyły na niebie przez co najmniej kilka godzin, dając szansę na niezapomniane kadry.

Kiedy i gdzie szukać zorzy polarnej w Polsce?

Zorza polarna pojawia się, gdy Słońce wyrzuca plazmę w stronę Ziemi. Aktywność zorzową możesz śledzić przez aplikację SpaceWeatherLive. Dostarcza ona aktualne prognozy. Kluczowym wskaźnikiem jest indeks Kp — jest to wskaźnik aktywności geomagnetycznej.

Aplikacja SpaceWeatherLive pokazuje bardzo silną zorzę Kp8.

Przy wartości 8 zorza jest widoczna gołym okiem z terenu całej Polski, przy Kp7 widoczność jest słabsza, ale wciąż możliwa do uchwycenia aparatem. Łatwiej pod tym względem mają osoby fotografujące na wybrzeżu niż w górach.

Pierwsze zdjęcie zorzy polarnej zrobionej na plaży we wsi Wicie. Plaża jest nieoświetlona, więc można łapać w miarę ciemne niebo. Niestety były chmury. Z tego, co pamiętam, to indeks Kp miał wartość 5. Słaba  intensywność zorzy powodowała, że było ją widać tylko na zdjęciu.
Parametry: matryca APS-C, ogniskowa 18 mm, f/2.2, czas 30 sekund, ISO 6400.

Najlepsze efekty fotograficzne uzyskasz w ciemnych lokalizacjach, z dala od sztucznego światła miast. Idealne są otwarte przestrzenie z szerokim widokiem na północny horyzont.

Kolejne zdjęcia zorzy robiłem już nad rzeką Noteć. Jest tu w miarę ciemna okolica, która wystarcza do uchwycenia spektaklu. Kluczowa jest też noc bezksiężycowa z czystym niebem – wtedy widoczne są gwiazdy, a zorza nie konkuruje z innym światłem.

Warto też wiedzieć, że oczy potrzebują czasu na adaptację do ciemności. Po kilku-kilkunastu minutach w całkowitej ciemności zobaczysz znacznie więcej.

Ustawienia aparatu do fotografowania zorzy – konkretne parametry

Do fotografowania zorzy polarnej potrzebny jest szerokokątny obiektyw – na matrycy APS-C sprawdzi się 10 mm (odpowiednik 16 mm na pełnej klatce, 8 mm na mikro 4/3) lub jeszcze szerszy. Szeroki kąt pozwala uchwycić więcej nieba i dynamicznych struktur zorzy.

19 stycznia 2026 przy indeksie Kp8 zorzę było widać gołym okiem. Stosowałem przysłonę przeważnie f/3.5 (najjaśniejszą używanego wtedy obiektywu) lub f/4. Przy zorzy nie warto stosować zbyt długich czasów, bo się rozmyje i wyjdzie tylko barwne niebo, bez smug. Zatem czasy powinny być od kilku do raczej kilkunastu sekund. Przy ISO 3200 mogłem skrócić czas do 6 sekund naświetlania. Naświetlałem też z ISO 1600 przy czasie 15 sekund. Jeśli masz niskie szumy przy wysokim ISO, to warto użyć nawet 6400, by skrócić czas naświetlania.

Parametry: matryca APS-C, ogniskowa 10 mm, f/4, czas 15 sekund, ISO 1600.

Parametry: matryca APS-C, ogniskowa 10 mm, f/3.5, czas 6 sekund, ISO 3200.

Użyty czas będzie też zależał od intensywności samej zorzy i jasności posiadanego obiektywu. Przy mniej intensywnej może się okazać, że konieczne będzie jednak wydłużenie czasu naświetlania. Jasność zorzy się zmienia. Trzeba więc na bieżąco sprawdzać uzyskane efekty i wprowadzać ewentualne zmiany w naświetleniu.

12 sierpnia 2024 fotografowałem zorzę z tego samego miejsca. Miała wtedy indeks Kp7 i była bardziej różowa.

Parametry: matryca APS-C, ogniskowa 18 mm, f/2.8, czas 15 sekund, ISO 4000.

Parametry: matryca APS-C, ogniskowa 8 mm, f/3.5, czas 30 sekund, ISO 5000.

Parametry: matryca 4/3, ogniskowa 7 mm, f/3.5, czas 30 sekund, ISO 12800.

Fotografowanie wymaga stabilnego statywu oraz zazwyczaj ręcznego ustawiania ostrości. Przy tak słabym świetle autofokus zazwyczaj nie działa. Pomocny jest podgląd na żywo z możliwością powiększenia obrazu – dzięki temu możesz precyzyjnie wyostrzyć odległy punkt świetlny – gwiazdę lub dalekie światło.

Zatem przykładowy scenariusz postępowania:

• użyj obiektywu szerokokątnego,
• fotografuj ze statywu,
• ustaw ostrość na nieskończoność lub ręcznie na odległy jasny punk,
• fotografuj w trybie manualnym M,
• ustaw przysłonę na f/4,
• ustaw czas naświetlania na 15 sekund,
• ustaw ISO na 3200,
• wyzwalaj migawkę z pilota lub za pomocą czasowego samowyzwalacza,
• sprawdź uzyskany efekt i wprowadź ewentualne korekty — jeśli zdjęcie jest za ciemne: otwórz bardziej przysłonę (jeśli możesz), wydłuż czas naświetlania lub podnieś ISO.

Scenariusz drugi:

• użyj obiektywu szerokokątnego,
• fotografuj ze statywu,
• ustaw ostrość na nieskończoność lub ręcznie na odległy jasny punk,
• fotografuj w trybie manualnym M,
• ustaw największy otwór przysłony,
• ustaw czas naświetlania np. 15 sekund,
• dobierz ISO do ustawionych wcześniej parametrów, by uzyskać poprawne naświetlenie zdjęcia,
• wyzwalaj migawkę z pilota lub za pomocą czasowego samowyzwalacza,
• sprawdź uzyskany efekt i wprowadź ewentualne korekty.

Zorza może trwać kilka godzin, zmieniając intensywność. W sesji z 12 sierpnia 2024 roku spektakl rozpoczął się przed 23:00, osłabł po północy, a najsilniejszy był około 00:30. Fotografowałem wtedy do pierwszej w nocy. Jak zmienia się intensywność zorzy, możesz zobaczyć na poniższym nagraniu. Film powstał z połączenia 123 indywidualnych zdjęć. Składa się z dwóch części. W pierwszej zdjęcia są pokazywane kolejno. W drugiej kolejne zdjęcia są nakładane na poprzednie. Dzięki temu powstaje widoczny ślad gwiazd wynikający z ruchu obrotowego Ziemi.

Udanych zdjęć.